Ο αγαπημένος ηθοποιός έφυγε από τη ζωή τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, 2 Νοεμβρίου.
Η θλίψη τόσο στον καλλιτεχνικό χώρο όσο και στους αμέτρητους φανατικούς τηλεθεατές μιας από τις πιο αγαπημένες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης είναι μεγάλη.
Ο «ταξίαρχος Στάθης Θεοχάρης» του «Καλημέρα ζωή», δεν είναι πια εδώ... Ο Γιώργος Βασιλείου, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, που τον «χτύπησε» στον πνεύμονα και άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο όπου είχε επιστρέψει μετά από μια επιπλοκή στην υγεία του.
Σύμφωνα με τον γιο του Βασίλη Βασιλείου, η κηδεία του αγαπημένου ηθοποιού, θα γίνει αύριο Πέμπτη, στη μια και μισή το μεσημέρι, στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
Ο Γκιόργκι Ιβάνοφ, μιλώντας σε εκδήλωση ομογενειακής οργάνωσης στη Νέα Υόρκη, επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι «αντισυνταγματική»και επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του.
«Η εντολή που έλαβα από τους πολίτες της χώρας και μάλιστα δύο φορές, είναι να μην επιτρέψω αλλαγή του Συντάγματος, με σκοπό την αλλαγή του συνταγματικού ονόματος και να μην αποδεχτώ ιδέες και προτάσεις που θα απειλήσουν τη μακεδονική εθνική ταυτότητα, την ιδιαιτερότητα του μακεδονικού έθνους, τη μακεδονική γλώσσα και το μακεδονικό μοντέλο συμβίωσης. Θα τηρήσω στο ακέραιο τις υποσχέσεις μου και για τον λόγο αυτό δεν θα προσέλθω να ψηφίσω», ανέφερε ο Ιβάνοφ, ο οποίος, τις ημέρες αυτές βρίσκεται στη Ν. Υόρκη για να συμμετάσχει στις εργασίες της 73ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Ο πρόεδρος της πΓΔΜ προέρχεται από το αντιπολιτευόμενο κόμμα VMRO-DPMNE, το οποίο επίσης αντιτίθεται στη Συμφωνία των Πρεσπών και κατηγορεί τον πρωθυπουργό της χώρας Ζόραν Ζάεφ για «συνθηκολόγηση».
Ο Γκιόργκι Ιβάνοφ διανύει τη δεύτερη θητεία του στο αξίωμα του Προέδρου της πΓΔΜ, η οποία ολοκληρώνεται τον Μάιο του 2019.
Ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι «η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αντιμετώπισε πολύ σημαντικές οικονομικές δυσκολίες, καταφέραμε όμως να βγούμε από αυτήν την κρίση χάρη στην επιμονή του ελληνικού λαού και τις θυσίες του, την επιμονή του στον ευρωπαϊκό δρόμο και τις θυσίες του που δείχνουν το τελευταίο διάστημα να πιάνουν τόπο».
Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι «στα Βαλκάνια επίσης η Ελλάδα ανακτά την πρωτοβουλία των κινήσεων μέσα από σημαντικές πρωτοβουλίες συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες αλλά και μέσα από μια σημαντική συμφωνία που υπογράψαμε το 2018 με την πΓΔΜ». Είπε ότι είναι πολύ σημαντικό και δήλωσε ευτυχής που βλέπει ότι οι γείτονές μας προχωρούν γοργά τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης του Συντάγματος τους, όπως προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών και αλλάζουν τη συνταγματική τους ονομασία».
«Πράγμα που σημαίνει ότι και εσείς, και η Σλοβενία, που είναι μία από τις χώρες που αναγνωρίζουν τους γείτονες μας με τη συνταγματική τους ονομασία δηλαδή ως "Μακεδονία", από εδώ και στο εξής θα την αναγνωρίζετε και θα την ονομάζετε ως "Βόρεια Μακεδονία", γιατί για τον ελληνικό λαό αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, καθώς η Μακεδονία πέρα από μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, περιφέρεια της Ελλάδας, είναι και ένα κομμάτι σημαντικό της αρχαίας ελληνικής ιστορίας κι αυτό αναγνωρίζεται πλήρως σε αυτή τη συμφωνία, κάτι το οποίο μας δημιουργεί την αίσθηση ότι έχουμε μια ισορροπημένη συμφωνία και για τις δυο πλευρές», υπογράμμισε.
Τον ειλικρινή του θαυμασμό για το ότι κατάφερε η Ελλάδα, εξέφρασε ο Πάχορ
Ο Σλοβένος Πρόεδρος, Μπόρουτ Πάχορ, κατά το διάλογο που είχαν με τον πρωθυπουργό μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες εξέφρασε τον «ειλικρινή θαυμασμό» του για το ότι κατάφερε η Ελλάδα να εξέλθει από την οικονομική κρίση και συνεγχάρη τον κ. Τσίπρα για «το πολύ εντυπωσιακό σας έργο να εξέλθετε από την κρίση».
Αναφερθείς στη Συμφωνία των Πρεσπών, συνεχάρη τον Έλληνα πρωθυπουργό γιατί «καταφέρατε με τον ομόλογό σας στα Σκόπια να υπογράψετε τη συμφωνία». Είπε ότι πολλοί θεωρούν -«και νομίζω δικαιολογημένα»- ότι ο Ζ. Ζάεφ «ήταν σε μια πολύ δύσκολη θέση όταν έπρεπε να αποφασίσει να κάνει ένα συμβιβασμό, αυτό είναι αλήθεια».
Η κ. Παπανάτσιου, συνοδευόμενη από την επικεφαλής του Γραφείου του πρωθυπουργού, Κατερίνα Νοτοπούλου και υπηρεσιακό κλιμάκιο του υπουργείου Οικονομικών, περιηγήθηκε σε τμήμα του πρώην στρατοπέδου από τον δήμαρχο Καλαμαριάς, Θεοδόση Μπακογλίδη, τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης του δήμου, Μανώλη Λαμψίδη, και τον αντιδήμαρχο τεχνικών υπηρεσιών και δόμησης, Παναγιώτη Θεοδοσιάδη. Στη συνέχεια, παρουσία και του υφυπουργού Εξωτερικών, Γιάννη Αμανατίδη, ενημερώθηκε για την ακριβή έκταση και τοποθεσία του τμήματος του στρατοπέδου που ανήκει στο υπουργείο Οικονομικών.
"Μετά την παραχώρηση του στρατοπέδου Παύλου Μελά στο δυτικό κομμάτι της Θεσσαλονίκης, έπρεπε να δούμε κάτι και για το ανατολικό κομμάτι, καθώς η απόδοση του πρώην στρατοπέδου Κόρδα ήταν ένα διαχρονικό αίτημα του δήμου Καλαμαριάς" ανέφερε σε δηλώσεις της η υφυπουργός και προσθέτοντας "σιγά σιγά αρχίζουμε να βλέπουμε την κάθε περίπτωση σε κάθε υπουργείο ξεχωριστά. Εγώ είμαι εδώ για να δω το κομμάτι που αφορά το υπουργείο Οικονομικών, γιατί ένα μέρος της περιουσίας του υπουργείου είναι μέσα στο στρατόπεδο και με αυτή τη λογική, αφού επεξεργαστούμε με τους υπηρεσιακούς το τι πρέπει να κάνουμε, θα δούμε πως μπορούμε να το επισπεύσουμε και να το παραχωρήσουμε στη δημοτική αρχή".
Τμήματα, από το σύνολο των περίπου 200 στρεμμάτων του πρώην στρατοπέδου, ανήκουν επίσης στο υπουργείο Πολιτισμού, στο πανεπιστήμιο και σε ιδιώτες. Οι χώροι του πρώην στρατοπέδου προστατεύονται με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία χαρακτηρίζονται ως χώροι πρασίνου, περιπάτου, ιστορικής μνήμης καθώς και αρχαιολογικός χώρος.
Μία ομάδα από Σουλιώτισσες (ποικίλλει ο αριθμός τους, από 22 έως 57), για να μη συλληφθούν ζωντανές από τους Τουρκαλβανούς που τις πολιορκούσαν στο Ζάλογγο, στήνουν κυκλικό χορό και στη συνέχεια ρίχνονται στον γκρεμό με τα παιδιά τους. Πραγματικό γεγονός ή εθνικός μύθος;
Στα τέλη του 1803 ο Αλή Πασάς θέλησε να τελειώσει μία και καλή με τους Σουλιώτες, τους ανυπότακτους ορεσίβιους Θεσπρωτούς, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στο Σουλτάνο και στη δική του εξουσία στην Ήπειρο. Τους πολιόρκησε στενά και τους εξανάγκασε να συνθηκολογήσουν στις 12 Δεκεμβρίου 1803. Ο βασικός όρος της συμφωνίας, που δεν τηρήθηκε, ήταν να εκκενώσουν τα χωριά τους συν γυναιξί και τέκνοις. Στις 16 Δεκεμβρίου οι Σουλιώτες χωρίστηκαν σε τρεις φάλαγγες και άφησαν πίσω τους την πατρογονική γη.
Δύο ημέρες αργότερα, η τρίτη φάλαγγα, που κατευθυνόταν νότια, δέχθηκε επίθεση στο Ζάλογγο από πολυάριθμο σώμα Τουρκαλβανών με αρχηγούς τους Μπεκίρ Τζογαδούρο, Άγο Μουχουρδάρη και Μέτζο Μπόνο. Κατά τη διάρκεια της σφοδρής σύγκρουσης που ακολούθησε, μία ομάδα Σουλιωτών εγκλωβίστηκε από τον εχθρό. Ανάμεσά τους και περίπου 60 γυναίκες, πολλές από αυτές σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των διωκτών τους, έριξαν τα παιδιά τους από την απόκρημνη κορυφή του Ζαλόγγου και στη συνέχεια, πιασμένες χέρι - χέρι, έπεσαν και ίδιες χορεύοντας. Το Ζάλογγο με τα χρόνια μεταβλήθηκε σε σύμβολο ηρωισμού και αυτοθυσίας.
Η μοναδική συγκεκριμένη μαρτυρία για το Χορό του Ζαλόγγου προέρχεται από τον αξιωματικό του Αλή πασά, Σουλεϊμάν αγά, αυτόπτη μάρτυρα του περιστατικού. Το αφηγήθηκε στον εξισλαμισμένο γάλλο μισθοφόρο Ιμπραήμ Μανσούρ Εφέντι, ο οποίος τη συμπεριέλαβε σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1828 με τις αναμνήσεις του από την Αυλή του Αλή Πασά. Σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή, οι γυναίκες «πιάστηκαν από τα χέρια κι άρχισαν ένα χορό, που τα βήματά του τα κινούσε ένας ασυνήθιστος ηρωισμός και οι αγωνία τού θανάτου τόνιζε το ρυθμό του... Στο τέλος των επωδών, οι γυναίκες βγάζουν μία διαπεραστική και μακρόσυρτη κραυγή, που ο αντίλαλός της σβήνει στο βάθος ενός τρομακτικού γκρεμού, όπου ρίχνονται μαζί με όλα τα παιδιά τους».
Ο Πρώσος διπλωμάτης και περιηγητής Γιάκοπ Μπαρτόλντι (1779 - 1825) είναι ο πρώτος που κατέγραψε το γεγονός μεταξύ 1803 και 1804, ευρισκόμενος στα Ιωάννινα, χωρίς να αναφέρεται στο χορό. Ο αγωνιστής του ‘21 και απομνημονευματογράφος Χριστόφορος Περραιβός (1773 - 1863) είναι ο πρώτος έλληνας συγγραφέας, που αναφέρεται στο Χορό του Ζαλόγγου στη δεύτερη έκδοση της «Ιστορίας του Σουλίου και της Πάργας» (1815). Στην έκδοση, όμως, του 1857 δεν κάνει αναφορά σε χορό.
Το 1888 ο Συριανός λόγιος και ιστορικός Περικλής Ζερλέντης (1852-1925) διατύπωσε επιφυλάξεις και αμφιβολίες για το χορό του Ζαλόγγου, ύστερα από επιτόπιο έρευνα, χωρίς να αμφισβητεί το γεγονός της αυτοθυσίας των Σουλιωτισσών. Χρόνια αργότερα, ο φιλόλογος Αλέξης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, υποστήριξε σε άρθρο του στο περιοδικό «Ο Πολίτης» (2005), ότι τραγούδι, που συνόδευε το χορό, το πασίγνωστο «Έχε γεια καημένε κόσμε» αναφέρεται για πρώτη φορά μόλις το 1908.
Το έτος αυτό ο συγγραφέας της «Γκόλφως» Σπυρίδων Περεσιάδης παρουσίασε για πρώτη φορά το θεατρικό έργο «Ο Χορός του Ζαλόγγου», που διαδόθηκε ευρύτατα στον ελλαδικό χώρο, μέσα από παραστάσεις «μπουλουκιών» και ερασιτεχνικών τοπικών θιάσων και ίσως εκεί να οφείλεται η διάπλαση του «Χορού του Ζαλόγγου» ως ιστορικού γεγονότος.
«Εκατοντάδες» πύραυλοι και βαρέλια γεμάτα με εκρηκτικά ερρίφθησαν από τη συριακή και τη ρωσική αεροπορία εναντίον περιοχών των ανταρτών, επεσήμανε το Παρατηρητήριο, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Σύρων ανταρτών και της Ρωσίας, η οποία προσπαθεί να τους πείσει να παραδώσουν τα όπλα.
«Συριακά και ρωσικά αεροσκάφη προσπαθούν να μετατρέψουν τις περιοχές αυτές σε κόλαση», δήλωσε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντελραχμάν, κάνοντας λόγο για «υστερικούς βομβαρδισμούς στην επαρχία Ντεράα, σε μια προσπάθεια να καμφθούν οι αντάρτες μετά την άρνησή τους να υποκύψουν στους ρωσικούς όρους και να σταματήσουν τις μάχες, στη διάρκεια του τελευταίου γύρου των διαπραγματεύσεων την Τετάρτη».
Σύμφωνα με ανταποκριτή του AFP που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης Ντεράα, ο βομβαρδισμός δεν σταμάτησε τη νύκτα και είναι ο πιο σφοδρός που έχει σημειωθεί από την έναρξη της επιχείρησης του συριακού στρατού στην περιοχή στις 19 Ιουνίου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/EPA/STRINGER
«Πρόκειται για την πιο σκληρή και βίαιη νύκτα από την έναρξη της βάρβαρης επιχείρησης του συριακού καθεστώτος και των ρωσικών δυνάμεων κατοχής», έγραψε στο Twitter ο Σύρος αντάρτης Ομάρ αλ Χαρίρι που βρίσκεται στην πόλη.
Με τους σφοδρούς αυτούς βομβαρδισμούς ο συριακός στρατός κατάφερε για πρώτη φορά εδώ και τρία χρόνια να θέσει υπό τον έλεγχό του ένα σημείο ελέγχου στα σύνορα με την Ιορδανία.
